A.I.C.S. is een acroniem dat staat voor Auteurs d’Infractions à Caractère Sexuels (Auteurs van seksuele misdrijven). Deze term wordt in België gebruikt door juristen en therapeutische hulpverleners, met name in organisaties die verantwoordingsprogramma's aanbieden voor daders van seksuele misdrijven.

Volledig of gedeeltelijk traumatisch geheugenverlies is een veelvoorkomende geheugenstoornis bij slachtoffers van geweld. Klinisch wordt het omschreven als het onvermogen om belangrijke elementen van een traumatische gebeurtenis geheel of gedeeltelijk te herinneren. Het kan tientallen jaren aanhouden en leiden tot het verlies van hele periodes uit de kindertijd, met nauwelijks oproepbare herinneringen, wat een pijnlijk gevoel van ontworteling kan veroorzaken.

Bron: traumatisch geheugenverlies, een dissociatief mechanisme om te overleven, Dr. Muriel Salmona, psychiater. Link. 

Artikel 417/5 van het Belgisch Strafwetboek, ingevoerd bij de wet van 21 maart 2022, definieert seksuele toestemming als een vrijwillig gegeven instemming. Het bepaalt dat deze toestemming actief moet zijn, niet kan worden afgeleid uit stilzwijgen of het ontbreken van verzet, te allen tijde kan worden ingetrokken en niet kan worden gegeven onder invloed van angst, psychotrope stoffen, ziekte, of door middel van dwang, bedreiging, geweld, verrassing of misleiding.

Artikel 417/5 wordt met ingang van 8 april 2026 artikel 132.

Bron : website SOS VIOL  

Een brave space is een concept dat werd ontwikkeld als alternatief voor dominante openbare ruimtes en voor safe spaces. Het is een ruimte waarin je bewust het risico neemt om fouten te maken en gecorrigeerd te worden, met als doel te leren en te groeien. In tegenstelling tot safe spaces zijn brave spaces niet enkel voor direct betrokkenen, maar ook toegankelijk voor bondgenoten, mensen die open en nieuwsgierig zijn, of die meer willen leren over bepaalde ervaringen of vormen van discriminatie. Het concept helpt om afstand te nemen van reflexen van beschuldiging en vingerwijzen.

Een seponering is een beslissing van het gerechtelijk apparaat* om geen strafrechtelijke vervolging in te stellen tegen een vermeende dader, bij gebrek aan voldoende bewijs, om opportuniteitsredenen, of vanwege prioriteiten binnen justitie of de verjaring van de strafvordering. Deze beslissing is gebaseerd op een beoordeling van de feiten, maar is niet definitief. Ze kan worden herzien wanneer er nieuwe elementen opduiken, of wanneer het slachtoffer zelf het initiatief neemt om een onderzoeksrechter te vatten of de dader rechtstreeks voor de rechter te dagen. Wanneer een slachtoffer van seksueel geweld aangifte doet – wat op zich al zeldzaam is – is de kans vandaag groter dan één op twee dat de zaak wordt geseponeerd.

Het belangrijkste verschil tussen een seponering en een niet-ontvankelijkheid is dat een seponering wordt beslist door de procureur tijdens het vooronderzoek, terwijl een niet-ontvankelijkheid een gerechtelijke beslissing is van een onderzoeksrechter na een gerechtelijk onderzoek.

*In België wordt deze beslissing genomen door de procureur des Konings.

Bronnen:
Belgische justitie
Amnesty

Toestemming is de vrije, geïnformeerde en niet-gedwongen instemming van iemand met een seksuele handeling. Binnen feministische tradities wordt het begrip kritisch bevraagd, vooral wat betreft de mogelijkheid om toestemming te geven in een context van dominantie. Toegeven is geen toestemming. Volgens filosofe Manon Garcia komt de onduidelijkheid rond het begrip voort uit het liberale idee dat individuen volledig vrij zijn in hun keuzes, los van machtsstructuren. Toestemming gaat niet alleen over toegeven aan een voorstel, maar ook over de mogelijkheid om te blijven deelnemen aan een enthousiast gesprek tussen genders. 

Zie ook artikel 417/5.

Bronnen :
Traverser / Transcender & La bonne poire
Voor meer informatie, zie Manon Garcia.

Criminologie is de wetenschappelijke en multidisciplinaire studie van criminaliteit. Ze onderzoekt de oorzaken van misdrijven, de kenmerken van daders en slachtoffers, en de maatschappelijke en institutionele reacties daarop. De discipline maakt gebruik van verschillende menswetenschappen, zoals rechten, sociologie en psychologie, om criminaliteit te begrijpen en preventie- en interventiebeleid te ontwikkelen.

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een therapeutische benadering die wordt ingezet bij de behandeling van traumatische ervaringen. Ze is bijzonder geschikt voor het behandelen van psychische klachten na seksueel geweld, zoals angst, hypervigilantie, uitputting en slapeloosheid. Deze methode, die gebaseerd is op wetenschappelijk onderzoek, houdt rekening met gedachten, emoties en lichamelijke sensaties. Het maakt daarbij niet uit of de traumatische gebeurtenis duidelijk geïdentificeerd is, wat de oorzaak was of wanneer ze plaatsvond. 

Bron :
EMDR Netwerken

Paardentherapie is een vorm van psychologische begeleiding waarbij paarden worden ingezet en die zowel het psychische als het lichamelijke niveau aanspreekt. De term is samengesteld uit equus (Latijn voor paard) en therapeia (Oudgrieks voor behandeling of zorg). De methoden die worden gebruikt kunnen lichamelijk zijn, zoals zintuiglijke stimulatie, beweging, houding en spierspanning, maar ook psychologisch, via gesprekken, emoties, verlangens en relaties. De kern van paardentherapie is de bemiddeling binnen een driehoeksrelatie tussen de patiënt, de therapeut en het paard.

Bron: 
Opleidingsinstituut voor paardentherapie

Feminisme is een sociale beweging die strijdt voor gendergelijkheid. In bredere zin wil feminisme alle vormen van discriminatie en uitsluiting op basis van gender bestrijden. Het verzet zich tegen het patriarchale systeem, dat mannelijke dominantie legitimeert, en tegen de structurele en economische ongelijkheden die daaruit voortvloeien. Feminisme is geen homogeen geheel, maar bestaat uit uiteenlopende bewegingen en filosofische en politieke denkrichtingen. Er zijn evenveel definities als er mensen zijn die zich ermee identificeren. Moeten we daarom niet eerder spreken van feminismen?

Definitie RNFB :
Féminisme(s) 

Schaamte is een emotie die aanzet tot conformiteit. In een context van dominantie is het een krachtig middel om minderheden te controleren en het zwijgen op te leggen, vaak door hen letterlijk of figuurlijk stil te houden. Deze verlammende emotie kan echter ook leiden tot bewustwording en uitgroeien tot een sterke motor voor verandering. Schaamte voelen betekent uit ontkenning stappen, je eigen verantwoordelijkheid erkennen en de motivatie vinden om fouten recht te zetten. Dat is wat de slogan “Schaamte moet van kant wisselen!” uitdrukt.

Bronnen :
La Bonne Poire en Nos alliés les hommes

Hypervigilantie is een toestand van abnormaal verhoogde waakzaamheid, veroorzaakt door de verwachting van reëel of ingebeeld gevaar, en gepaard met verhoogde angst. Mensen in deze toestand scannen voortdurend hun omgeving op mogelijke dreiging en letten op de kleinste details. Ze stellen zich vaak het ergste voor om zich daarop voor te bereiden. Daardoor blijven hun zintuigen voortdurend alert en reageren hun hersenen overdreven op prikkels, met een sterke focus op mogelijke bedreigingen.

Bronnen :
Groot terminologisch woordenboek van de Canadese overheid
Encyclopedie pi-psy

Incest verwijst naar seksuele handelingen gepleegd tegen een minderjarige door een ouder, een rechtstreekse bloed- of aanverwant, een zijdelingse verwant tot en met de derde graad, of door een andere persoon die een vergelijkbare positie inneemt binnen de familie. Volgens cijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie wordt geschat dat in westerse landen 20 tot 24% van de meisjes en 5 tot 11% van de jongens onder de 17 jaar te maken krijgt met seksueel geweld, waarvan het merendeel incest betreft. Alle sociale milieus worden getroffen, van de meest bevoorrechte tot de meest kwetsbare. Antropologe Dorothée Dussy omschrijft incest als de bakermat van dominantie, waarbij het gezin een plek wordt van stilzwijgende en genaturaliseerde machtsverhoudingen. Wanneer het om kinderen gaat, is er nooit sprake van toestemming.

Rechtvaardigheid is een complex begrip. Het kan verwijzen naar een filosofisch ideaal (het idee van rechtvaardigheid), naar het oordelen en straffen (‘recht doen’ of ‘recht spreken’), naar wat wettelijk is (de spelregels van onze moderne staten), en naar de instellingen die instaan voor de handhaving van het recht (zoals het ministerie van Justitie). Daarnaast kan het ook botsen met persoonlijke gevoelens van rechtvaardigheid. Om verwarring door deze veelzijdigheid te vermijden, is het nuttig om onderscheid te maken tussen het 'rechtsstelsel', de 'behoefte aan rechtvaardigheid' en het 'rechtvaardigheidsgevoel'.

Strafrecht is de vorm van rechtspraak die voornamelijk door de staat wordt toegepast. Het doel ervan is daders te straffen in verhouding tot de schade die zij hebben veroorzaakt. Het vertrekt vanuit een aantal uitgangspunten: dat mensen pas verantwoordelijkheid opnemen door straf; dat het toebrengen van leed toekomstig crimineel gedrag ontmoedigt; en dat mensen die vergelijkbare daden hebben gepleegd worden afgezonderd van de rest van de samenleving.

Bron :
Uittreksel van de website van het Collectif Fracas.

Herstelrecht is een alternatief model van rechtspraak dat de nadruk legt op het herstellen van schade aan menselijke relaties, eerder dan op het overtreden van wetten. Het vertrekt van actieve betrokkenheid van de burgers zelf, in plaats van het conflict uit handen te geven aan instellingen, en focust op herstel in plaats van op sancties. Herstelrecht wil schade, of het risico op schade, aanpakken door alle betrokkenen samen te brengen rond een gedeeld begrip en een gezamenlijke afspraak over hoe herstel kan plaatsvinden en recht kan worden gedaan.

Bron:
Definitie voorgesteld door Anne Lemonne, doctor in de criminologie, specialist op het gebied van seksueel geweld en herstelrecht

Transformatieve rechtvaardigheid benadert conflict als een kans om sociale relaties te versterken, te verdiepen en te veranderen door samen te onderzoeken wat niet werkt en daar actief aan te werken. Ze vertrekt vanuit het idee dat mensen een groot vermogen hebben om te leren en te veranderen. Transformatieve rechtvaardigheid werkt tegelijk aan het herstelproces van de persoon die geweld heeft ervaren en aan de verantwoordingsplicht van de persoon die schade heeft aangericht. Het uitgangspunt is het individu te ondersteunen in verandering, zodat schadelijk gedrag zich in de toekomst niet herhaalt.

Bron:
Uittreksel van de website van het Collectif Fracas. Voor meer informatie, zie de volledige definitie op de website van Fracas.

Legitiem zijn betekent dat je in je recht staat. Het gaat om een combinatie van betrokkenheid bij een onderwerp en voldoende kennis om er iets politiek relevants over te kunnen zeggen. De term ‘legitiem’ wordt vaak gebruikt om te benadrukken of iemand het recht of de geloofwaardigheid heeft om een standpunt in te nemen over een bepaald thema.

Bron :
Uittreksel van de website van het Collectif Fracas. Voor meer informatie, zie hier de volledige definitie

Loyaliteit kan worden gedefinieerd als trouw zijn aan je waarden en je verplichtingen jegens iemand of iets. Je kunt loyaliteit tonen door iemands keuzes goed te keuren en zijn of haar kant te kiezen in een conflictsituatie. In de context van seksueel geweld wordt loyaliteit vaak ingeroepen door mensen die dicht bij de betrokkenen staan om de feiten te minimaliseren of te ontkennen. Deze schadelijke houding verhindert de mogelijkheid van verantwoording, reflectie en herstel.

Bron :
Uittreksel van de website van het Collectif Fracas. Voor meer informatie, zie hier de volledige definitie. 

Niet-ontvankelijkheid is een beslissing van de onderzoeksrechter die een einde maakt aan de vervolging, nog vóór er een proces plaatsvindt. Ze wordt alleen genomen in het kader van een strafrechtelijk onderzoek en sluit uit dat een rechter zich over de schuld van de betrokken persoon uitspreekt. De beslissing kan gebaseerd zijn op onvoldoende bewijs, het niet kunnen identificeren van de dader, procedurefouten, verjaring of het overlijden van de vervolgde persoon. Wanneer later nieuw bewijsmateriaal opduikt, kan het onderzoek opnieuw worden geopend.

Het belangrijkste verschil tussen seponering en niet-ontvankelijkheid is dat niet-ontvankelijkheid een gerechtelijke beslissing is van een onderzoeksrechter na een gerechtelijk onderzoek, terwijl seponering een beslissing is van het openbaar ministerie tijdens de fase van het vooronderzoek.

Ondersteuning door lotgenoten is een praktijk die ervaringskennis wil integreren in psycho-medisch-sociale systemen door voormalige hulp- en zorgontvangers actief te betrekken. Voor diensten die werken met mensen die getroffen zijn door seksueel geweld zorgt dit voor een betere inkijk in hun leefwereld. Mensen met gelijkaardige ervaringen kunnen hun verhaal delen en via hun herstelproces hoop bieden, kwetsbare personen ondersteunen en bijdragen aan betere zorg.

Het patriarchaat is een ongelijk sociaal systeem dat steunt op genderbinariteit en hiërarchie, waarbij mannen worden bevoordeeld en vrouwen en genderminderheden worden uitgebuit. Om deze hiërarchie in stand te houden, leert het systeem jongens om gewelddadig te zijn, niet alleen seksueel maar ook financieel, fysiek en psychisch. Dat geweld wordt gelegitimeerd door mannelijke solidariteit en door slachtoffers de schuld te geven, zodat daders worden vrijgepleit. Nadat vrouwen en genderminderheden zijn onderdrukt, vestigen mannen ook onderling hiërarchieën en worden mannen uitgesloten die niet voldoen aan dominante stereotypen.

Bronnen :
De kronieken van alledaags seksisme, aflevering “C’est quoi le patriarcat ?”, en La Bonne Poire.

Het verlies van een kans is een specifiek soort schade dat kan worden gedefinieerd als het ‘zekere verlies van een waarschijnlijk voordeel’. Verlies van kans kan ook worden gedefinieerd als het verdwijnen van de mogelijkheid dat een gunstige gebeurtenis plaatsvindt of dat een ongunstige gebeurtenis niet plaatsvindt. Dit kan worden gekwantificeerd, met name wanneer financiële compensatie wordt geëist na verkrachting, en kan aanleiding geven tot schadevergoeding.

Bronnen : 
J.-L. FAGNART, « La perte d’une chance ou la valeur de l’incertain », in La réparation du dommage. Questions particulières, Anthemis, Droit des assurances, 2006.D.
PHILIPPE, « Perte de chance et détermination du dommage »

Een recht of speciaal voordeel dat door een autoriteit aan een persoon of groep wordt toegekend, buiten de algemene regels om. Voorrechten maken het voor bepaalde groepen mogelijk om te floreren op economisch, politiek, sociaal, emotioneel en andere vlakken. Deze privileges zijn het gevolg van een samenleving die georganiseerd is rond dominantie en de onderdrukking van minder bevoorrechte groepen. Het is belangrijk dit niet te verwarren met fundamentele rechten: iets wat voor iedereen toegankelijk zou moeten zijn als een voorrecht benoemen kan de strijd tegen ongelijkheid ondermijnen.

Bronnen: 
Via Remuer notre merde: We All Can Do It: Une analyse anarchiste de la Théorie du Privilège
Glossaire RFNB
Femmes de Droits
Via Remuer notre merde: Les privilèges de la blanchité, mâles, hétérosexuels et classistes

Met de term ‘experimenteel onderzoek’ geven we aan dat het gaat om niet-academisch onderzoek, in die zin dat het onderzoek binnen Traverser / Transcender onafhankelijk is en niet rechtstreeks verbonden aan een universitair laboratorium. Tegelijk kan experimenteel onderzoek sterk geïnspireerd zijn door academisch onderzoek, vooral binnen de sociale en economische wetenschappen. De methodologie is eerder geworteld in transdisciplinaire artistieke praktijken, actieonderzoek en peer support. Je zou experimenteel onderzoek ook kunnen omschrijven als ‘hybride’ en/of bewust ‘punk’.

Bron :
Definitie voorgesteld door het team van Traverser / Transcender

Transdisciplinair onderzoek is een benadering die complexe maatschappelijke vraagstukken wil aanpakken door kennis uit verschillende wetenschappelijke disciplines en niet-academische domeinen samen te brengen. Binnen Traverser / Transcender willen we een ruimte creëren waar onder meer criminologie, podiumkunsten, recht, psychologie, economie, poëzie, antropologie, ervaringskennis, peer support en sociologie elkaar ontmoeten. Het voorvoegsel ‘trans-’ geeft aan dat het onderzoek zich tussen, over en voorbij afzonderlijke disciplines beweegt. Transdisciplinariteit biedt zo een alternatief voor de verregaande systematisering en standaardisering van denken, door nieuwe perspectieven mogelijk te maken.

Bron :
Definitie voorgesteld door het team van Traverser / Transcender.

Erkend worden als slachtoffer is essentieel wanneer je probeert je leven opnieuw op te bouwen. Maar door wie, en op welke manier? Vaak denken we eerst aan erkenning door de samenleving of door het strafrechtelijk systeem, dat de ‘macht’ heeft om officieel vast te stellen dat je geweld hebt meegemaakt. Daarna denken we aan de dader, die de feiten al dan niet erkent. Hoewel zulke vormen van erkenning een rol kunnen spelen in het herstelproces, bijvoorbeeld bij het verkrijgen van schadevergoeding of het ontwikkelen van zelferkenning, betekent erkenning vooral ook dat je tegen jezelf kunt zeggen: “Wat ik heb meegemaakt was niet niets. Ik heb het recht om te voelen wat ik voel, en ik mag de tijd nemen om te helen.” Deze vorm van erkenning vraagt tijd en is misschien wel de belangrijkste stap: 'Je afhankelijk maken van wat een dader bereid is te erkennen, geeft die persoon te veel macht. Met voldoende afstand wordt het herstelproces vaak een terugkeer naar jezelf: opnieuw leren geloven in jezelf, vertrouwen opbouwen en luisteren naar je lichaam, je emoties en je eigen stem.'

Bron: 
Team van Traverser / Transcender, te lezen op de website van la Ligue des Droits Humains. 

Met vergoeding bedoelen we in de eerste plaats herstel voor slachtoffers van seksueel geweld, en in bredere zin ook herstel voor het ecosysteem dat dit geweld mogelijk heeft gemaakt. In deze fase van ons onderzoek definiëren we dat ecosysteem als alle mensen die verbonden zijn met een situatie van seksueel geweld (slachtoffers, hun naasten, daders, naasten van daders, therapeuten, actoren binnen het rechtssysteem en de samenleving als geheel). Daarom spreken we liever over ‘wegen naar herstel’: wat voor de ene persoon helend werkt, kan voor een ander net moeilijk zijn. Elke weg naar herstel verdient respect in haar eigenheid.

Bron :
Definitie voorgesteld door het team van Traverser / Transcender.

Financiële schadevergoeding is een geldbedrag dat wordt uitgekeerd als vergoeding voor schade veroorzaakt door een ongeval, een strafbaar feit, een contractbreuk of een schending van mensenrechten. Het gaat om compensatie voor schade. Bij slachtoffers van seksueel geweld leidt het vermoeden van vermeende geldzucht vaak tot een drempel om schadevergoeding te vragen of te verkrijgen, terwijl de impact en kosten van seksueel geweld voor slachtoffers bijzonder groot zijn.

Bron :
Magazine Axelle

Verantwoordingsplicht is het proces waarbij daders worden aangezet om hun daden en de gevolgen daarvan te erkennen, excuses aan te bieden, schadevergoeding of compensatie te betalen aan de getroffen personen of groepen, en een proces te starten om te genezen en het gedrag, de houding of de overtuigingen die tot het geweld hebben geleid, te veranderen. Verantwoordingsplicht kan ook op gemeenschapsniveau plaatsvinden, waarbij een groep de dynamiek die het geweld mogelijk heeft gemaakt, kan onderzoeken en erkennen.

Bron : 
Ababord.org

Verbijstering is een toestand van verstarring of verlamming waarin iemand niet meer kan reageren en als het ware bevriest. Het wordt veroorzaakt wanneer iemand wordt geconfronteerd met geweld dat de fysieke (van zichzelf of iemand anders) of psychologische integriteit bedreigt. Het is een onvrijwillige reactie op een traumatische situatie, een reactie van het lichaam en de hersenen die ons in staat moet stellen te ontsnappen aan een intrinsiek cardiovasculair en neurologisch levensgevaar dat wordt veroorzaakt door geweld dat te intens is om te verdragen.

Bron :
Wat is verbijstering? via memoiretraumatique.org

Secundair geweld, ook wel ‘secundaire victimisatie’ genoemd, verwijst naar het extra leed dat je als slachtoffer van geweld kunt ervaren door verkeerde of schadelijke reacties uit je omgeving. Dat kan gaan om twijfel zaaien over wat je hebt meegemaakt, het slachtoffer de schuld geven van het geweld, of om institutionele reacties zoals het weigeren om een klacht op te nemen of het opleggen van vernederende, opdringerige of eindeloos aanslepende procedures.

Slachtoffer of overlevende? Voor wie het betreft, is de woordkeuze vaak van groot belang. In beide gevallen gaat het om een toestand, niet om een vaste identiteit, en blijft er ruimte voor verandering en transformatie. Vanuit ons perspectief is slachtofferschap een tijdelijke toestand: een overgangsfase en een noodzakelijke stap in het genezingsproces, maar geen eindpunt. We zijn slachtoffers zolang er geen weg naar herstel is. Het belangrijkste blijft dat je ieders keuze respecteert om zichzelf te benoemen zoals die dat wil, omdat omgaan met trauma en de gevolgen ervan voor iedereen anders is.

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is een psychologische behandelmethode. Het richt zich op het begrijpen en veranderen van negatieve denkpatronen en gedragingen die bijdragen aan emotionele en gedragsproblemen.

Typisch voor CGT is de focus op het ‘hier en nu’. Via concrete oefeningen en begeleiding van de therapeut werk je aan klachten die zichtbaar worden in je gedrag. Daarbij wordt ingegrepen op denkprocessen, bewust en onbewust, die een belangrijke rol spelen in hoe emoties en emotionele stoornissen ontstaan en blijven voortbestaan.

Bronnen :
Wikipédia
Réseau TTC Belgique

T.R.E., oftewel Tension and Trauma Releasing Exercises, zijn oefeningen die helpen om stress, spanning en trauma los te laten. Het gaat om een somatische praktijk met eenvoudige, aanpasbare oefeningen die de natuurlijke trilreflex van het lichaam activeren, een reflex die alle zoogdieren delen. Door dit trillen of door spontane bewegingen kan diepe spanning worden ontladen en komt het autonome zenuwstelsel weer tot rust.

Bron: 
T.R.E. France

Posttraumatische stressstoornis (PTSS) wordt gekenmerkt door intense, onaangename en disfunctionele reacties na een overweldigende traumatische gebeurtenis. Gebeurtenissen die PTSS kunnen veroorzaken, zijn gebeurtenissen die gevoelens van angst, hulpeloosheid of afschuw oproepen. Oorlogservaringen, seksueel geweld en natuurrampen of door de mens veroorzaakte rampen zijn veelvoorkomende oorzaken van PTSS. De symptomen van PTSS worden meestal onderverdeeld in vier groepen: opdringende herinneringen, vermijdingsgedrag rond alles wat aan het trauma herinnert, negatieve veranderingen in stemming en denken, en een verhoogde waakzaamheid en heftige reacties.

Bron:
Merck Handboek voor diagnose en behandeling

Lichamelijke psychotherapie is een benadering die zich richt op de interactie tussen lichaam en geest. Gebaseerd op wetenschap en psychologie, is het een veelzijdige therapie die zowel individueel als in groepsverband kan worden ingezet.

Lichaamsgeest-interventies (of mind-body interventies) omvatten alle vormen van psychotherapie die vertrekken vanuit het lichaam of het lichaam actief inzetten als medium. In ruimere zin gaat het ook om methodes die lichamelijk werk gebruiken met een therapeutisch doel. Welke doelen centraal staan, verschilt per praktijk en hangt af van de onderliggende theorieën.

Bron : 
Humanistische Gestalt-school
Soigner par les Pratiques Psycho-Corporelles : pour une santé intégrative — ouvrage sous la direction d’Isabelle Célestin-Lhopiteau, publié en 2015 (Dunod).

Het bijvoeglijk naamwoord 'giftig' verwees oorspronkelijk naar een stof die de vernietiging of degradatie van een organisme veroorzaakt. Het wordt nu vaak toegepast op gedragingen of mensen, vaak op een manier die ze essentialiseert zonder precies te specificeren naar welke gedragingen of vormen van geweld wordt verwezen. Net als het woord 'problematisch' wordt 'giftig' gebruikt als een overkoepelende term om iemand te diskwalificeren. Verschillende feministische stemmen pleiten voor de ontwikkeling van een objectieve woordenschat en criteria om het ervaren geweld nauwkeurig te beschrijven.

Bron :
Uittreksel van de website van het Collectif Fracas. Voor meer informatie, zie hier de volledige definitie

V.S. of V.S.S. zijn afkortingen die respectievelijk staan ​​voor "Violences Sexistes" (Gendergerelateerd geweld) en "Violences Sexistes et Sexuelles" (Gendergerelateerd en seksueel geweld). Ze worden gebruikt door professionals (sociologen, criminologen, zorgmedewerkers, enz.) en activisten om te voorkomen dat ze het woord "geweld" steeds herhalen. Het kan belastend en geladen zijn, vooral in contexten waar slachtoffers aanwezig kunnen zijn. Dit helpt het risico op reactivatie van hun trauma te minimaliseren. Deze theoretische term helpt afstand te creëren.

Iemand die lijdt onder de schadelijke gevolgen van een gebeurtenis of de daden van anderen (bijv. slachtoffer van verkrachting, aanranding, enz.). Zichzelf als slachtoffer erkennen na het ervaren van seksueel geweld is een essentiële stap in het begin van het genezingsproces. Slachtoffer of overlever? De woordkeuze is vaak belangrijk voor de getroffenen. Slachtoffer is een tijdelijke toestand, een moment van transitie, een essentiële stap naar genezing. Het is echter geen doel op zich. Onze hypothese is dat we slachtoffer zijn zolang er geen weg naar herstel is.

Bron:
Definitie voorgesteld door het team van Traverser / Transcender.

Omdat verkrachting overal voorkomt, moeten we het durven opnemen in ons dagelijkse taalgebruik. Zo vaak als het gebeurt, zo vaak als het wordt ondergaan, zo vaak als het komt aankloppen, o f juist binnendringt zonder waarschuwing. Laat het deel uitmaken van wat we benoemen. Het raakt iedereen, vrouwen én mannen. Noem het, spreek het uit, durf te luisteren naar de herhaling ervan, naar de banaliteit waarmee het zich blijft voordoen. Het woord 'verkrachting' uitspreken kan gewelddadig aanvoelen. Toch is niet het woord gewelddadig, maar de daad zelf. Hoe beangstigend ook, het doorbreken van het stilzwijgen en het erkennen van verkrachting is een onmisbare eerste stap om ruimte te maken voor herstel.

Bron:
Definitie voorgesteld door het team van Traverser / Transcender.

Psychologisch geweld omvat verschillende strategieën die een pleger inzet om je zelfvertrouwen, eigenwaarde, zelfbeeld, waarneming, emoties, gedachten, psychisch functioneren of mentale gezondheid aan te tasten, met als doel controle uit te oefenen. Het kan ervoor zorgen dat je in de war raakt, voortdurend aan je eigen herinneringen of waarnemingen twijfelt, emotioneel ontregeld raakt of steeds meer geïsoleerd komt te staan.

Bron: 
SOS Violence Conjugale

Een fysieke, visuele of verbale handeling die door een persoon, op dat moment of later, wordt ervaren als een bedreiging, invasie of agressie, en die lijden, een gevoel van degradatie en verlies van controle over "intiem contact" veroorzaakt.

We zouden kunnen spreken van geweld dat de seksualiteit beïnvloedt in plaats van seksueel geweld, in de zin dat seksueel geweld meer verband houdt met dominantie en patriarchaat dan met seksualiteit. Zogenaamd "seksueel" geweld is geen "seksuele handeling" maar een "daad van dominantie".